Blog Listem

1 Haziran 2010 Salı

Xəyyam


--> -->
-->

Biz olmaz olursaq da, bu dünya olacaq
Bizdən nə bir ad, nə də bir ima olacaq
Biz olmaz ikən cahan varıymışsa demək
Bizdən daha sonra da bu dünya olacaq


Sirri-əzəli nə sən bilərsən, nə də mən,
Bu bilməcəyə nə sən ərərsən, nə də mən.
Biz pərdənin arxasında həp söyləşirik,
Nə mən qalaram pərdə düşərsə, nə də sən.
                                                                         09.11.2012

*
Bir dəstə düşünməkdədi nəymiş də bu din?
Bir dəstəni də sarmada şübhəylə yəqin
Qorxum budu bir gün gələ bir səs deyinə:
Həm ilki və həm ikinci yanlışdı bilin!
*


قومی متفکرند اندر ره دین
قومی به گمان فتاده در راه یقین
می ترسم از آنکه بانگ آید روزی
کی بی خبران راه نه آن است و نه این
01.06.2010


31 Mayıs 2010 Pazartesi

Oktavio Paz






Söz və azadlıq
Oranın uzaqlığında
sınırların, ayların bitdiyi oranın uzaqlığında
Sənsizliyin başladığı yerdən
İrəliyə doğru addımlayıram yavaşca
Ulduzlarla, şeirlə, uzaq dənizlərdə məni bəkləyən suların nəfəsi ilə.
Gecəyə anlam qazandırıram
Dan yerinin söküldüyü orada.
Və səhərlə qarşılaşıram.
Günbatan çağını yaradıram
yenə də qaranlıq öz daş yatağından qalxır
Xumar gözləri yorğunca dərin bir yuxu üçün bütün dünyaya dalır.
Mən ağacı
Buludları, qayaları, öngörü zövqünü
Günəşin ışınları parlamadan öncə tərəddüdlü görünən
Və aydınlıqda məhv olan yalanı qəbul edirəm.
Daha sonra
Quraq dağları
Zığlı kəndləri
Kiçik və gözəl gölməçənin varlığını
Bibərin sevgisizliyini və yandırıcılığını
Mənə daş atan yüngülağıl uşaqları
Məni ittiham edən kinli adamları
Və qorxunu
İçimə sindirirəm.
Umudu
Gündüzün yarısını
Günəşin həyəcanlı parlaqlığını
Və öz ərlərinin erkəkliyini məhv edib zövqsüzləşdirən qadınları.
Mən
yaxılmaq və bağırmağı yaradıram.
Gözəl mənzərələri
Zindanı
Bitləri
Siflis xəstəliyini
Sözbazları
Yapışqan və qan soran həşərələri
Səliqəsiz sevişmələri
Gecəyarısı bir məhkumu sorğu-suala tutmağı
Vicdan məhkəməsini
İttihamçını
Müttəhimi
Şahidi.
Diqqətlə baxacaq olsan
Bunların hər üçü də sənsən.
İndi sənin qurtarıcın kim olacaq?
Söz cadusunun hansı pıçıltıları ilə ittihamları rədd edəcəksən?
Ərizələr, istəklər, iddianamələr
Hamısı nəticəsizdir.
Bunlar məhkumluğun qapısını aça bilməzlər.
Bunlar darvaza deyillər, güzgüdürlər
Faydasız-
Yalnız əks etdirər.
Ya da xalqın içinə dönüş:
Bu aydınlıq heç bir zaman məni tərk etmir
Güzgüləri qıracağam
Öz təsəvvürlərimi param-parça edəcəyəm
Çünkü dan sökülüşündə müttəhim və ittihamçı bir-birlərini əyləndirirlər.
Bilgəliyin yalnızlığını və yalnızlığın bilgəliyini
Gündüzü su və çörəklə
Gecəni susuz
Qavrayıram
Kəndin quru torpaqları
Göz qapağı olmayan bir günəşin istisində məhv olmuşdur
Qorxunc bir baxışla.
Ah, ey bilgəlik!
Məhz indilikdə
Keçmiş və gələcək
Nə parlaqlıqla yatırlar,
nə də ümidlə.
Hər şey
Heç bir yerə çatmayan bu əbədiyətə doğru hərəkətdədir.
Oranın uzaqlığında
Yolların məhv olduğu
Sükutun susduğu yerdə
Mən ümidsizliyi kəşf edirəm
Mənə hamilə olan zehni.
Məni kəşf edən bir dostu kəşf edirəm
Tam mənə bənzəyir.
Və mənə heç bir bənzərliyi olmayan bir qadın
Mənim müxalifimdir:
Məndən süslənmiş və bayraqlarla bəzənmiş bir günbəz.
Mənim dalğalarımın ona doğru dırmaşdığı sahil
Mənim gözlərimin aydınlığı ilə
Yenidən abadlaşan xərabə bir şəhər.
Sükutun və bağırtıların ötəsində
Sözü tapıram.
Öz-özünü tapdığı azadlığı
Hər gün məni tapır.



Həyatın sonluluğu
Apar məni ey yalnızlıq,
Apar məni ey röyalar,
Apar məni, ana
Məni, sənin röyalarını görməyə zorla



Küçə
Səssiz və uzun bir küçə:
Qaranlıqda addımlayıram, ayaqlarım daşlara ilişir yıxılıram.
Qalxıram
və bir daha yıxılmayım deyə,
yavaş-yavaş, tam ehtiyatla addımlayıram.
Ayaqlarım səssiz daşlara toxunur, quru yarpaqlara batır.
Bir başqası da mənim arxamca daşlar və yarpaqlar üzərində addımlayır:
Mən yavaşca yerisəm, o da yavaşca yeriyir.
Mən qaçsam, o da qaçır.
Geri dönüb baxıram:
Kimsə yoxdur.
Qaranlıq bacasızdır
Daima küçəyə qovuşan
Bu bucaqdan o bucağa gedirəm.
Məni nə gözləyən
Nə də izləyən var.
Ancaq mən
Yerə düşüb-qalxan bir adamı izləyirəm.
Bu adam məni gördüyündə deyir:
Heç kəs.





23 Mayıs 2010 Pazar

Əxtər xanım Mərəndli


Gördüm ağlar gözünü qaana dönüşdü cigərim
Sənin ağlar gözünə qatlaşa bilməz bəsərim
Yanağından süzülən göz yaşı iiçiimi yaxar
Könlümün yanğınına şahid olar çeşmi tərim
Gül yanağında sənin göz yaşı axdıqca gülüm
San qızıl gül üzərində şehə düşdü nəzərim
Gördüm ol yarpağı solğunca görünməkdədi çün
Zülmətin diblərinə çökdü mənim həndəvərim
Göz yaşın gördüyüm andan qara gün oldu könül
Göz yaşın oldu buxar, sanki dumanlandı sərim
Göz yaşı solduracaqdır o ala gözlərini
Canıma qıymadadır sevdicəyim, şol xətərim
Ey könül ağlama gil, ağlamağın yox səməri
Qurtulan varmıdı göz yaşı ilə? Yox xəbərim
Gül gülüm, gül üzünə çox yaraşır çün gülücük
Sən gülərkən ucalar da, açılar bal ü pərim
Əxtərin şeiri sənin hüsnünə həsr olmuş idi
Göz yaşındandı yarandı, belə parlaq əsərim

20 Mayıs 2010 Perşembe

Gəvən və külək

Gəvən

Gəvən və külək



“Hara belə tələsirsən?”

Küləkdən soruşdu gəvən.

“Bezdim yaşamaqdan bu tozlu çöldə,

çıxmaq istəməzmisin sən də səfərə?”

söylədi külək.

“Çox istərdim mən də səfərə çıxım uzaqlara

Ancaq nə yazıq ki, mıxlanmış yerə ayaqlarım yara.”

söylədi gəvən.

“Sən hara qoşursan böylə?

Lütfən, külək söylə!”

“Buranın dışında olursa hara,

Gedəcəm ora,

yalnız bu çöllükdən bəlkə canım qurtara”

dedi külək qaça—qaça.

Köksü səfər həsrəti ilə dolu gəvən

sanki içi yaxılarcasına söyləndi həmən:

“Yaxşı yolçuluqlar sənə arxadaş,

ancaq səni Tanrı ey yolçu yoldaş,

Bu qorxunc qumsal çöllükdən sağlıqla

qurtulduqdan sonra

Uzaqlardakı güllərə və yağmura

Çatdır mənim sevgilərimi, unutma!”

Şəfi Kədkəni

Çevirdi: G.G

1 Mayıs 2010 Cumartesi

Şəmsi—Təbriz

Şəmsi—Təbriz

Köyündən çoxları gəlib gedərlər,

Həsrətdən göz yaşı səpib gedərlər.

Mən sənin vəfalı dostunam inan!

Özgələr külək tək əsib gedərlər.

*

Əgər başqasıyla bulunsam birdən,

Lönlümdə kimsəyə yer vermərəm mən.

Birinin günəşi batdığı zaman,

Önünə bir çıraq alar məcburən.

Baba Tahir Üryan

Baba Tahir Üryan

Bir vəsl ü biri hicran sevər hey

Bir dərd ü biri dərman sevər hey

Mənim könlüm bu istəklər içində

Onuu istər ki, həp canan sevər hey

Simin Behbehani

Simin Behbehani

Həyat sevgisi

Həyat qanımıza qarışmış bizim,

Umutsuzluqları ruhumuz dandı.

Bir ənqa od tutub yandıysa, onun,

Külündən başqa bir ənqa yarandı.

*

Cismimiz bir dağdır, vüqarlı bir dağ

Dağa təsir etməz nə sel, nə də su

Ruhumuz dənizdi, coşqun bir dəniz

Dənizin tuufandan yoxdur qorxusu

*

O qədər ev yıxan qüdrətli sellər

Gəlib dənizlərdə tutdular qərar

Şöhrət çün bir işi görən kimsələr,

Biz dahilər ara itib batdılar.

Ərdəbil 1987